De jeeptour naar Punta Gallinas en de duinen van Colombia

In La Guajira, het noordelijkste gedeelte van Colombia ligt Punta Gallinas. La Guajira is een gebied met een woestijnlandschap en prachtige stranden. Het mooiste gedeelte ligt in de omgeving van Punta Gallinas. Een jeep met een lokale gids is zo’n beetje de enige manier om die plekken te bereiken.

Riohacha

Het makkelijkste is om vanuit Riohacha, de hoofdstad van La Guajira, te vertrekken. De stad zelf is niet heel bijzonder en hetzelfde geldt voor het strand. Van sommige hoor ik dat het gevaarlijk is terwijl andere weer aangeven dat het ontzettend veilig is. Ik verbleef de nacht voor de tour en na de tour bij Casa Patio Bonita, niet heel goedkoop, maar er zijn nou eenmaal geen hostels in deze stad. Wel ontzettend vriendelijke mensen.

Ga je met een tour mee dan komen ze je ophalen bij je accommodatie. Ik boekte bij Kaí Ecotravel, welke wordt aangeraden door de Lonely Planet mede omdat zij samenwerken met de Wayuu, de lokale bevolking. Om half 9 vertrokken we richting de eerste stop; de markt in Uribia. Dit zou een echte lokale markt zijn, maar is niet anders dan andere markten in Colombia.

Strand Cabo de la Vela

Zout Cabo de la Vela Colombia

Hoopelen Cabo de la Vela

Rotsen Cabo de la Vela

Cabo de la Vela

Hoewel ik boekte via een reisorganisatie zijn er ook andere manieren om er te komen. Aangezien ik alleen was, was meegaan met een tour de goedkopere en makkelijkere optie. Je kunt vrij makkelijk in Cabo de la Vela komen vanuit Uribia. Vanuit daar kun je een jeep regelen of een boot richting Punta Gallinas. Om echter alle plekken te bezoeken die je zou willen heb je een privé chauffeur nodig.  Vooral leuk en voordelig als je met een groep bent.

In de buurt van Cabo de la Vela bezochten we de zoutvlaktes en verschillende mooie stranden. We verbleven zelf ook aan het strand. In Cabo de la Vela kwamen we ook voor het eerst in aanraking met de Wayuu.

Wayuu

Eerlijk is eerlijk, de eerste indruk was niet al te best. Bij het uitstappen bij de zoutmeren kwamen gelijk kinderen op ons afgerend met ‘moneda, moneda!’. (Geld!) Had je geen monedas dan vroegen ze dulce (snoep). Ze waren overduidelijk opgezet door de ouders want toen ze eenmaal de camera’s zagen en mijn hoelahoop wilden alleen nog maar gefilmd en gefotografeerd worden om zichzelf terug te kunnen zien. Helemaal in een deuk lagen ze. Later vertelde onze chauffeur dat er afspraken gemaakt zijn over toeristen en andere mensen van buiten La Guajira die het gebied binnen komen. De Wayuu spannen vaak touwen over de weg, als je dan snoep geeft halen ze het touw weg en mag je weer verder met de auto. Echter zijn er ook een aantal die geld eisen. Volgens onze chauffeur, ook Wayuu, niet terecht.

Ik kan me nog enigszins voorstellen dat je je eigen cultuur wilt behouden en daarom de negatieve kanten van het toerisme wilt weren, alleen lijkt me dit niet de juiste manier. Zeker als je ziet hoe ze zelf met het land omgaan. Dan heb ik het over afval wat overal maar gedropt wordt. Heel zonde.

Hangmat Cabo de la Vela

Zonsondergang Cabo de la Vela

Slapen in hangmatten

In Cabo de la Vela verbleven we onze eerste nacht. Na gegeten te hebben waren er geen activiteiten meer, het was ook al donker. Aangezien er verder weinig te doen was betekende dat om 8 uur naar bed. Of niet naar bed, maar naar je hangmat. Mét uitzicht op het strand! De hangmat ligt wonderbaarlijk lekker en ik heb goed geslapen. Al kan het ’s nachts wel erg koud worden!

Punta Gallinas

De tweede dag gingen we na het ontbijt al snel verder richting Punta Gallinas. Onderweg stopten we bij een aantal hele mooie stranden, waarvan geen één op de ander leek. We lunchten bij een boerderij waar ik de lekkerste kip heb gegeten van heel Colombia, heel mals. (In de rest van Colombia is het vooral droog en zonder saus) Bij de meeste stranden bleven we een uur of twee. Tussen de stopplaatsen door zaten we gemiddeld een uur in de jeep.

Je kunt wel merken dat ze hier in een hele andere wereld leven. Onze chauffeur, een hele vriendelijke man van 21, begon ’s ochtends al met bier. Op de weg richting onze accommodatie in Punta Gallinas haalde hij zelfs een fles Aquagardiente (de lokale borrel) te voorschijn en dronk samen met ons, terwijl hij aan het rijden was, de fles leeg. Gelukkig ging alles goed en aangezien we in de woestijn zaten waren er weinig dingen waar hij tegenaan kon rijden. ;)

Ook in Punta Gallinas sliepen we weer in een hangmat. Gelukkig kregen we hier wél een dekentje. Heerlijk geslapen!

Geit

Duinen Annika Punta Gallinas

Duinen en zee Punta Gallinas

Duinen omhoog Punta Gallinas

De duinen!

Op de laatste dag kwamen we dan eindelijk op de plek waarvoor ik eigenlijk kwam. De duinen! Van te voren had ik al mooie foto’s gezien, maar in het echt is het natuurlijk nog veel mooier. Het leukste is dat er vrijwel niemand aanwezig is. Wij kwamen aan samen met een stelletjes, wat betekend dat ik dit grote mooie strand met maar 7 anderen hoefde te delen.

Met de boot en terug naar Riohacha

Na de duinen konden we nog snel een kreeft naar binnenwerken bij de accommodatie voordat de boot vertrok. Aan de andere kant van het water werden we weer opgehaald door onze jeep. Vervolgens was het nog een lánge reis terug. En als je verbrand bent en te snel gegeten hebt is zo’n hobbelig ritje in de hitte (de airco ging ook nog kapot) terug niet heel fijn.

Jeep la guijira

Rivier Punta gallinas

Rivier Punta Gallinas Annika

Punta Gallinas geiten

Tips!

Insmeren! Ook als je denkt maar een half uurtje in de zon te lopen, toch insmeren! Het gaat ontzettend snel.

In de jeep is geen drinken, dit moet je zelf meenemen of onderweg kopen. Zorg er dus voor dat je bij elke stop genoeg drinken koopt!

Ben je een koukleum neem dan een deken of slaapzak mee voor in de hangmat. Lig je in ieder geval lekker warm.

De kosten

Ik betaalde 450.000 peso wat ongeveer gelijk is aan 170 euro. Hiervoor krijg je een driedaags tour met een jeep (max 8 personen), twee overnachtingen in een hangmat en inclusief ontbijt, lunch en diner. Bij elk gerecht krijg je een glas/flesje drinken. Het ontbijt is meestal ei met brood en als lunch en diner krijg je rijst, arepas, heel klein beetje groente of sla en de keuze uit kip, varken of vis.

Ben je met meerdere personen dan kan het goedkoper zijn om zelf een lift te regelen. Je kunt een privé lift krijgen of meegaan met de jeeps die vertrekken totdat ze ‘vol’ (overvol) zijn. Echter is het naar Punta Gallinas heel lastig te komen zonder privé chauffeur. Een lift heeft daar weinig zin want waar ze je ook af zetten alles in de omgeving is te ver weg om te lopen. En de kans dat er weer een auto voorbij komt is klein.

Misschien wil je dit ook lezen?

6 reacties op “De jeeptour naar Punta Gallinas en de duinen van Colombia

  • Beantwoorden
    Maire 14 mei, 2015 at 09:01

    Wauw, die duinen zien er zo mooi uit! Ga dit onthouden, Colombia staat bovenaan mijn lijstje namelijk!

  • Beantwoorden
    Michelle | Travel lifestyle.nl 15 mei, 2015 at 15:41

    Aah wat klinkt dit leuk! En ook niet duur eigenlijk. Heerlijke foto’s. Ik wil ook! <3

  • Beantwoorden
    Jessica 17 mei, 2015 at 11:34

    Wat een gave tip! Die ga ik zeker onthouden voor mijn reis naar Colombia :) Zo’n landschap had ik helemaal niet in het noorden van het land verwacht!

    • Beantwoorden
      Annika 18 mei, 2015 at 17:24

      Ja, ga je naar Colombia? Wat leuk! Inderdaad, daar was ik ook verbaast over!

  • Beantwoorden
    Laura 24 juni, 2015 at 12:54

    Lijkt me fantastisch mooi! Ik wil ook echt eens die kant op :)!

  • Beantwoorden
    Sabine 24 augustus, 2015 at 15:10

    Hier ben ik dus nog niet geweest! Maar staat al tijden op mijn lijstje. Net als Ciudad Perdida. Als ik een keer een heel lang weekend vrij heb gaat het er vast van komen :D

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *